봄이 오는 것을 어떻게 아느냐고요? 무엇보다 날씨가 풀리고 있기 때문입니다. 그 말은 기온이 올라가고 있다는 말입니다. 벌써 한 달은 되었을까요? 간혹 어떤 날은 창문을 열어놓고 있어도 창문이 열렸다는 것을 잊고 있을 만큼 포근한 날도 있었습니다. 물론 때로는 꽃샘추위가 기승을 부리기도 합니다. 마치 밀고 밀리는 전선(戰線)처럼 기온이 높아지기도 하고 갑자기 낮아지기도 하지만 오는 봄을 막을 수는 없습니다. 봄이 왔다고 화분을 내어 놓았다가 두 해 연속으로 냉해를 입었으니까 올해는 5월 5일 어린이날까지는 방안에 둘 것입니다.
봄이 오는 것은 풀리는 날씨로 알 수 있지만 동시에 색깔로도 알 수 있습니다. 회색 빛깔의 대지가 생기를 띠기 시작하고 추위에 검붉어졌던 야생식물들이 그 초록색을 회복하고 있는 것을 잘 살펴보면 알 수 있습니다. 냇가에 있는 버들강아지뿐만 아니라 흐르는 물속에 살아남은 물 속식물들도 봄기운이 돌고 있습니다. 그러고 보면 산행을 하다가 갑자기 푸른 잎들의 사열식을 대하기도 합니다. 소나무야 본래 사철 푸른 나무이지만 한두 주간 전부터 소나무 잎들도 눈부시게 새로운 초록빛을 내기 시작합니다. 겨우내 푸른 빛 모습을 잃어본 적은 없었지만 요즈음은 달라졌습니다.
그리고 봄이 오는 것은 소리로도 알 수 있습니다. 세상에 봄이 오는 소리를 들어보십시오. 빼앗긴 들에도 봄이 오는가라고 절규했지만 자연은 인위적인 상황을 초월해서 임하는 능력이 있습니다. 땅이 풀리고 눈이 녹고 얼음이 녹아 흘러내리는 개울에 흐르는 물소리는 봄이 오고 있다는 것을 어떤 교향곡보다도 선명하게 연주하고 있습니다. 어디 그뿐입니까? 하루의 날이 밝아오는 새벽시간에는 새들이 노래하는 소리가 달라졌습니다. 살아남기 위한 몸부림이 아니라 생명과 사랑을 노래하는 소리가 지면을 채우고 있습니다. 며칠 전, 깊은 밤, 잠자리에 들어서 바깥에서 들리는 소리에 귀를 기울였습니다. 마치 겨울철새가 길을 잃고 우는 것 같기도 하고… 뒷날 날이 밝고 비가 내리는 들판을 보면서 소리의 정체를 알아내었습니다. 흐리고 비오는 간밤에 개구리 우는 소리였습니다. 경칩도 내일 모레니까!
하긴 자연뿐만 아닙니다. 봄이 오는 것을 사람들의 옷차림으로도 알 수 있습니다. 무겁고 칙칙한 겨울옷을 벗어던지고 밝고 가벼운 차림으로 경쾌한 걸음으로 출근을 하는 사람들을 이제는 대하게 됩니다. 만물이 새봄을 맞이하고 있습니다. 우리의 영혼에도 새봄을 향한 갈망이 앞자리에 오길 소원합니다. 지면을 새롭게 하시는 성령께서(시 104:30) 우리의 심령까지 새롭게 하실 것을 여러분과 함께 소망하고 싶습니다.
How do we know spring is arriving? Above all, it is because the weather is easing. That means the temperature is on the rise. Has it already been a month? On some days, it has been so mild that I could leave the windows open and forget they were even ajar. Of course, the late cold snap still flares up at times. Temperatures rise and fall suddenly like a shifting frontline in battle, yet nothing can hold back the incoming spring. Having set my flower pots outside too early and suffered frost damage two years in a row, I resolved this year to keep them indoors until Children's Day on May 5th.
We can sense spring's arrival through the softening weather, but we also recognize it by its colors. If you look closely, you will see the gray earth beginning to take on life, and wild plants—once turned dark crimson by the bitter cold—reclaiming their vibrant green. Not only the pussy willows by the stream, but even the aquatic plants that endured beneath the flowing currents are stirring with the breath of spring. When hiking up a mountain, one suddenly comes upon an inspection parade of verdant leaves. Pine trees, of course, remain evergreen all year round, yet a week or two ago their needles also began to shine with a dazzling, fresh shade of green. Though they never lost their green hue throughout the winter, these days they look noticeably different.
Moreover, the arrival of spring can be discerned through sound. Listen closely to the sounds of spring filling the world. The poet once cried out in anguish, "Does spring come even to stolen fields?"—yet nature possesses a power that transcends all artificial circumstances. As the frozen earth thaws, and melting snow and ice cascade down the streams, the murmur of flowing water heralds the arrival of spring more vividly than any symphony. And is that all? In the quiet dawn as a new day breaks, the singing of the birds has changed. It is no longer a desperate cry for survival, but a melody of life and love filling the earth. A few nights ago, lying in bed, I listened intently to a sound outside. It sounded almost like a wandering winter bird crying in the dark... But the next morning, looking out over the rain-swept fields, I discovered its true identity: it was the croaking of frogs in the overcast, rainy night. Little wonder, for Gyeongchip (the day of awakening insects) is just around the corner!
Indeed, it is not nature alone. We can also see the arrival of spring in the way people dress. We now encounter people casting off heavy, somber winter coats, striding briskly to work in bright, light attire with cheerful steps. All creation is welcoming the fresh spring. I pray that within our souls, a deep longing for a spiritual spring will take foremost place. Together with all of you, I hope in the Holy Spirit, who renews the face of the earth (Psalm 104:30), to renew our very hearts as well.
Hoe weet ons dat die lente aan die kom is? Bowenal omdat die weer begin versag. Dit beteken die temperatuur is besig om te styg. Is dit miskien al 'n maand gelede? Soms was daar dae so heerlik matig dat ek die vensters kon oophou en heeltemal vergeet het dat hulle oopstaan. Natuurlik steek die nawinterse koue soms nog venynig kop uit. Soos 'n frontlinie wat heen en weer beweeg, styg die temperatuur om dan weer skielik te daal, maar niks kan die koms van die lente stuit nie. Omdat ek twee jaar agtereenvolgens my blompotte te vroeg buitentoe geskuif en rypskade opgedoen het, gaan ek hulle vanjaar tot Kinderdag op 5 Mei binneshuis hou.
Die koms van die lente kan aangevoel word deur die sagter weer, maar dit word terselfdertyd ook deur kleure verklap. As 'n mens mooi kyk, sien jy hoe die vaal aarde weer lewendig word en hoe die veldplante, wat deur die ysige koue donkerrooi verkleur het, weer hul helder groen herwin. Nie net die wilgerkatjies langs die stroompie nie, maar selfs die waterplante wat in die vloeiende strome oorleef het, vertoon die polsing van die lentetyd. As 'n mens gaan bergklim, kom jy skielik voor 'n parade van fris groen blare te staan. Dennebome is natuurlik regdeur die jaar groen, maar sowat 'n week of twee gelede het selfs hul dennenaalde 'n verblindende, nuwe skakering van groen begin uitstraal. Al het hulle dwarsdeur die winter nooit hul groen voorkoms verloor nie, lyk hulle deesdae heeltemal anders.
En die koms van die lente kan ook aan sy klanke herken word. Luister net na die klank van die lente wat oor die aarde opklink. Die digter het eens vertwyfeld uitgeroep: "Kom die lente selfs na 'n gesteelde land?"—tog beskik die natuur oor 'n krag wat alle menslike omstandighede oorskry. Waar die grond ontdooi, sneeu en ys smelt en die strome afloop, verkondig die ruisende water helderder as enige simfonie dat die lente op pad is. En is dit al? In die vroeë oggendure wanneer die dag breek, klink die sang van die voëls heel anders. Dit is nie meer 'n gespartel om oorlewing nie, maar 'n jubelsang van lewe en liefde wat die aarde vul. 'n Paar aande gelede, toe ek al in die bed was, het ek aandagtig geluister na 'n geluid daar buite. Dit het amper geklink soos 'n verdwaalde wintervoël wat klaaglik roep... Die volgende oggend, toe die dag breek oor die reënerige veld, het ek die ware aard van die geluid ontdek: dit was die gekwaak van paddas in die donker, reënerige nag. Geen wonder nie, want Gyeongchip (die dag waarop die insekte ontwaak) is oormôre!
Trouens, dit is nie net die natuur nie. 'n Mens kan die koms van die lente ook aan mense se kleredrag sien. Hulle skud die swaar, somber winterklere af en loop nou met ligte, helder drag en flink treë werk toe. Die hele skepping verwelkom die nuwe lente. Mag die verlange na 'n nuwe geestelike lente ook die voorste plek in ons siele inneem. Ek wil saam met julle hoop op die Heilige Gees, wat die aangesig van die aarde nuut maak (Ps. 104:30), om ook ons innerlike harte volkome te vernuwe.