구주대망 2021년 가을 에스라성경대학교 강해설교 특강 강사로 오셨던 대구대현교회 정광욱 목사님은 <공동체 설교>라는 큰주제 아래 특강 제1부 주제 < 나는 설교자를 어떻게 생각하나?”>에 이어서 제2부 주제로 <나는 설교를 어떻게 준비하나?>를 다루었습니다. 그러므로 칼럼의 제목은 일반적인 설교작성법인 것처럼 오해 될 수 있으나, 강사는 자신의 이야기 “나는 설교를 어떻게 준비하나?”를 강의했음을 밝힙니다. 설교준비의 첫 번째 1. ‘묵상’에 대해서 말했습니다. 강사의 묵상 방법은 “이슬을 모으다!”라는 말로 표현했습니다. 광야의 이스라엘이 그 지면에 “작고 둥글며 서리 같이 가는 것”을 모으는 마음과 같을까요? 성경본문을 대할 때 떠올랐던 의문이나 대답이나 뭔가를 소중하게 모으는 설교준비과정을 먼저 소개했습니다.

설교 준비의 두 번째, 2. ‘본문 이해’를 설명했습니다. 그 핵심을 표현하는 말로 “세월을 의지하다!”라는 표현이 의미심장했습니다. 20대, 30대, 40대, 50대를 지나가고 들어서면서 같은 본문이라도 보이는 범위가 다르고 깊이가 틀리기 때문입니다. 설교준비의 세 번째 단계, 3. ‘메모’를 “생각을 붙잡다!”라는 말로서 소개했습니다. 명석한 머리보다는 뭉퉁한 연필이 낫기에 ‘메모’를 하는 단계를 여기에 넣는 것 같습니다. 네 번째 단계, 4. ‘목회자의 말씀 읽기’라는 제목으로 “인간을 이해하다!”라는 명제로 설명했습니다. 설교작성의 마지막 단계, 5 ‘설교문의 작성’에서 두세 가지를 강조했습니다. 가장 보편적인 3대지 작성방법도 성도들을 돕기 위한 것이며, 개인적이어야 하고 성도들이 공감하는 예화 또한 성도들을 돕기 위해서 라는 것입니다. 그러기 위해 심방할 때 주로 성도들의 삶의 이야기를 듣는 다고 밝혔습니다.

특강 제3부는 큰 주제 <공동체 설교>의 핵심으로 <나는 설교가 공동체적이어야 한다고 여긴다!>를 강의했습니다. 그러면서 대구대현교회에 부임해서 1. 지난 10년동안 했던 오전예배 설교문을 소개했습니다. 크게 나누어 그 순서대로 소개하면 책별강해 (마태복음, 사도행전, 사무엘상 사사기, 사무엘하, 에베소 창세기, 출애굽기, 야고보서, 느헤미야, 현재 진행중인 마가복음까지)입니다. 그리고 주제별 강해도 수월찮게 많았습니다. 괄호안은 설교한 횟수인데 하나님의 인도(5), 여성(7), 청년(6), 십계명(10), 누가복음의 비유(12) 사도신경(11) 영적침체(4), 신앙생활(4) 교회(4)를 공동체의 필요 때문에 했다고 밝힙니다. 2. ‘목사들이 같이 준비하는 설교’라는 두 번째 꼭지에서 2~3주 후에 설교할 본문을 두고 매주 목요일 오후의 교역자 모임을 소개했습니다. 그 때 지정된 본문에 대한 거의 완성된 설교초안을 나누고, 2~3주 후에, 같은 날, 각자가 맡은 부서, 유치부, 유년부, 초등부, 중고등부, 장년부에서 각각 말씀을 전하는 방식을 소개했습니다.

그러나 정광욱 목사님의 특강 <공동체 설교>의 백미는 제3부 3번째 꼭지인 ‘회중들이 완성하는 설교’에 있다고 생각합니다. 무엇보다 주일예배를 드리고 집에 돌아와서, 식구들이 모여서 “오늘 들은 설교”에 관해서 서로 나눌 수 있을뿐 아니라, 또 가족을 넘어서 사랑방(구역) 소그룹에서 나누고 단톡방에서도 나눈다고 합니다. 그것을 나타내는 “말씀이 나누어지다!”는 표현의 마지막 느낌표는 정말 감동적인 느낌표라고 생각합니다. 현장 설교에서 다 이해 못한 경우는 주일설교 유튜브를 통한 <다시 듣기>와 소그룹에서의 <나눔>의 위력은 왜 공동체 설교이어야 하는지를 입증하고도 남을 것입니다. 그러므로 강해설교= 본문의 설명+본문의 적용이라는 도식이지만, 주일 예배 때에, 설교자의 적용의 한계를 넘어서, 주일날 말씀을 듣고 받은 은혜를, 또 소그룹이 모이기까지 며칠동안의 삶을 살면서, 현장의 실천을 통해, 어떤 은혜를 받았는지, 어떤 어려움이 있었는지를 서로 나누기에, “성도가 서로 교제(교통)하는” 말씀의 은혜가 확산되어, 공동체적으로 공유하기 때문에 <공동체 설교>라고 부르고 있습니다. “설교는 교회(성도들)의 공유재산이다”라고 한 어거스틴의 말이 또 다른 의미에서 떠오릅니다.
In the autumn of our Lord 2021, Pastor Kwang-wook Jung of Daegu Daehyun Church served as a guest lecturer for the special lecture series on expository preaching at Ezra Bible Graduate University. Under the overarching theme of Community Preaching, following Part 1 entitled "How Do I View the Preacher?", he addressed in Part 2 the subject "How Do I Prepare a Sermon?" Therefore, while the title of this column might be misunderstood as a general manual on sermon preparation, I wish to clarify that the speaker shared his personal journey: "How I Prepare a Sermon."
First, he spoke of "1. Meditation" in sermon preparation. The speaker expressed his method of meditation with the phrase: "Gathering the dew!" Might this resemble the hearts of the Israelites in the wilderness gathering "a small round substance, as fine as frost" upon the ground? He began by introducing this stage of sermon preparation as cherishing and collecting every question, answer, or insight that arises upon encountering the biblical text.

Second, he explained "2. Understanding the Text." His core phrase, "Relying on the passing years!", was deeply evocative. As one journeys through and steps into their twenties, thirties, forties, and fifties, the scope of vision widens and the depth of insight shifts, even when reading the exact same passage. The third step of preparation, "3. Taking Notes," was presented as "Capturing thoughts!" Because a dull pencil is better than the sharpest memory, he placed this stage of jotting down notes right here. The fourth step, titled "4. A Pastor's Reading of the Word," was framed under the proposition "Understanding humanity!" Finally, in the closing stage, "5. Drafting the Sermon Manuscript," he emphasized two or three essential principles. Even the most common three-point structure is designed to help the congregation, and illustrations must be personal and relatable precisely to serve and support the flock. To that end, he noted that during pastoral visitations, his primary focus is simply listening to the life stories of the saints.

In Part 3, the lecturer delved into the heart of Community Preaching: "I believe preaching must be communal!" He introduced the morning worship sermon manuscripts he delivered over the past decade since arriving at Daegu Daehyun Church. Roughly in chronological order, his verse-by-verse book expositions included Matthew, Acts, 1 Samuel, Judges, 2 Samuel, Ephesians, Genesis, Exodus, James, Nehemiah, and currently Mark. In addition, topical expository series were abundant. The numbers in parentheses indicate the sermon counts: God's Guidance (5), Women (7), Youth (6), The Ten Commandments (10), The Parables of Luke (12), The Apostles' Creed (11), Spiritual Depression (4), Christian Living (4), and The Church (4)—all preached to meet the vital needs of the community. Under the second heading, "Pastors Preparing Sermons Together," he introduced their weekly Thursday afternoon pastoral staff meetings focused on the text scheduled two to three weeks ahead. At that meeting, they share nearly finished drafts on the assigned text; then, two or three weeks later on the same Sunday, each pastor preaches from that common text tailored to their respective departments: kindergarten, lower elementary, upper elementary, youth, and adult congregations.

Yet, I believe the true crown jewel of Pastor Kwang-wook Jung's lecture on Community Preaching lies in the third heading of Part 3: "Sermons Completed by the Congregation." Above all, after returning home from Sunday worship, families gather to share what they received from "the sermon heard today." Beyond immediate families, this sharing ripples out into home fellowship cell groups and group messaging chats. The exclamation mark in the phrase capturing this dynamic—"The Word is shared!"—is truly moving. When something is not fully grasped during the live service, the power of listening again via YouTube and engaging in small group fellowship is more than enough to prove why preaching must be communal. Conventional wisdom often schematizes expository preaching as Explanation of the Text + Application of the Text. However, moving beyond the preacher's personal application during the Sunday service, the saints live out the Word in the days leading up to their small group gatherings. As they share the grace received and the challenges encountered through real-world practice, the grace of the Word—in the true "communion of the saints"—spreads and is communally shared. That is why it is called Community Preaching. Augustine's ancient maxim comes to mind with fresh significance: "The sermon is the shared property of the church."
In die herfs van ons Here 2021 was ds. Kwang-wook Jung van Daegu Daehyun-gemeente die gasspreker vir die spesiale lesingreeks oor verklarende prediking by Ezra Bybelse Nagraadse Universiteit. Onder die oorkoepelende tema Gemeenskapsprediking, en ná Deel 1 getiteld "Hoe beskou ek die prediker?", het hy in Deel 2 die tema behandel: "Hoe berei ek 'n preek voor?" Hoewel die titel van hierdie rubriek dalk as 'n algemene handleiding vir preekmaak misverstaan kan word, wil ek dit duidelik stel dat die dosent sy eie persoonlike reis gedeel het: "Hoe ék 'n preek voorberei."
Eerstens het hy gepraat oor "1. Oordenking" in die preekvoorbereiding. Die dosent het sy metode van meditasie beskryf met die woorde: "Om die dou bymekaar te maak!" Is dit nie dalk soos die harte van die Israeliete in die woestyn wat "iets fyns, soos ryp" op die grondoppervlak bymekaargemaak het nie? Hy het hierdie eerste fase van preekvoorbereiding bekendgestel as die kosbare versameling van elke vraag, antwoord of insig wat opkom wanneer 'n mens die Bybelteks nader.

Tweedens het hy "2. Teksbegrip" verduidelik. Sy kernfrase, "Om op die jare te vertrou!", was diep betekenisvol. Soos 'n mens deur jou twintiger-, dertiger-, veertiger- en vyftigerjare beweeg en nuwe lewensfases betree, verbreed die gesigsveld en verskil die diepte van insig, selfs by presies dieselfde teksgedeelte. Die derde stap, "3. Notas maak", is voorgestel as "Om gedagtes vas te gryp!" Omdat 'n stomp potlood beter is as die skerpste verstand, het hy hierdie stap van aantekeninge maak juis hier geplaas. Die vierde stap, onder die titel "4. 'n Pastoor se lees van die Woord", is verduidelik aan die hand van die stelling: "Om die mens te verstaan!" Ten slotte, in die laaste stap, "5. Die opstel van die preekmanuskrip", het hy twee of drie kernbeginsels beklemtoon. Selfs die mees algemene driepunt-metode is bedoel om die lidmate te help; illustrasies moet persoonlik wees en aanklank vind by die gemeente, juis tot stigting van die gelowiges. Om daardie rede het hy genoem dat hy tydens pastorale huisbesoeke hoofsaaklik luister na die lewensverhale van die lidmate.

Deel 3 van die spesiale lesing het die kern van Gemeenskapsprediking aangespreek: "Ek glo dat prediking gemeenskaplik moet wees!" Hy het die oggenddienspreke wat hy die afgelope tien jaar sedert sy koms na Daegu Daehyun-gemeente gelewer het, bekendgestel. In breë trekke en in chronologiese volgorde was sy deurlopende boekverklarings Matteus, Handelinge, 1 Samuel, Rigters, 2 Samuel, Efesiërs, Genesis, Eksodus, Jakobus, Nehemia, en tans Markus. Daarbenewens was daar heelwat tematiese eksegetiese reekse. Die getalle tussen hakies dui op die aantal preke: God se Leiding (5), Vroue (7), Jongmense (6), Die Tien Gebooie (10), Die Gelykenisse van Lukas (12), Die Apostoliese Geloofsbelydenis (11), Geestelike Neerslagtigheid (4), Christelike Lewe (4), en Die Kerk (4)—alles gepreek volgens die werklike behoeftes van die gemeenskap. Onder die tweede tema, "Leraars wat saam preke voorberei", het hy hul weeklikse donderdagmiddag-vergadering vir ampsdraers bekendgestel, waar gefokus word op die teks wat twee tot drie weke later gepreek sal word. Dan word 'n byna voltooide konsep van die aangewese teks gedeel, en twee tot drie weke later, op dieselfde Sondag, verkondig elke leraar die Woord vanuit daardie teks in hul eie bedieninge: kleuters, laerskoolkinders, hoërskooljeug en volwassenes.

Nogtans glo ek dat die ware hoogtepunt van ds. Kwang-wook Jung se lesing oor Gemeenskapsprediking lê in die derde punt van Deel 3: "Preke wat deur die gemeente voltooi word." Boweal kom gesinne ná die Sondagdiens by die huis bymekaar om te deel wat hulle uit "die preek van vandag" ontvang het. Buiten die eie gesin kring dit verder uit na klein selgroepe en selfs kletsgroepe op sosiale media. Die uitroepteken in die frase "Die Woord word gedeel!" is waarlik 'n roerende belydenis. As iets tydens die erediens nie ten volle begryp is nie, lewer die krag van herluister op YouTube en die saamdink in kleingroepe meer as genoeg bewys waarom prediking gemeenskaplik moet wees. Hoewel verklarende prediking dikwels geskets word as Uitleg van die teks + Toepassing van die teks, strek dit hier veel verder as die prediker se eie toepassing tydens die erediens. Lidmate leef die Woord uit in die dae voor hul kleingroepbyeenkoms; deur daaglikse praktyk deel hulle watter genade hulle ontvang het en watter beproewings hulle teëgekom het. So word die genade van die Woord—in die ware "gemeenskap van die heiliges"—versprei en gemeenskaplik gedeel, en daarom noem ons dit Gemeenskapsprediking. Augustinus se bekende woorde kry hierdeur 'n ryke nuwe betekenis: "Die preek is die gemeenskaplike besit van die kerk."